noordeuropareizen.nl

Reisverslag reis Donegal voorjaar 2008. 

 terug reisverslagen

Verslag Donegalreis: 10/5-2008 t/m 17/5-2008.

Jeanne en Henk Scholts

Zaterdag 10 mei 2008
Vroeg opgestaan om op tijd op vliegveld Rotterdam te zijn.
De vertrektijd is 11.15 en we worden verzocht uiterlijk 1,5 uur voor vertrek aanwezig te zijn voor checkin.
We rijden naar onze zoon in Delft, die ons met mijn auto naar het vliegveld brengt en een week later weer komt ophalen.
We waren vroegtijdig op Rotterdam Airport, waar we met prachtig weer eerst zeer relaxt, een kopje koffie hebben gedronken op het terras met uitzicht op het vertrek- en aankomstplatform voor de incheck.
Even voor 10 uur gingen we inchecken. Na de douane kwam er al snel iemand van de luchthaven naar ons toe dat het toestel eerder wilde vertrekken en of we mee konden voor pascontrole. Voor 11 uur zaten wij al in de lucht.
Een zeer ontspannen vlucht, gezellig zitten praten met de 2 andere passagiers, de mannen lange tijd in de cockpit geweest, na een vraag aan de stewardess of het wel mocht, en uitstekende verzorging aan boord. (Voldoende drinken, verschillende keren wat te snoepen en een broodje).
Bij aankomst op het vliegveld in Donegal werden we verwelkomd door een doedelzakspeler en kregen een pakketje met informatie en 2 glaasjes.
Het ophalen van de auto was snel geregeld.
We kregen een Nissan Micra, voor een type B auto, een kleine, maar goede auto. De auto was met 2 koffers in de achterbak alleen met 2 personen bruikbaar. De achterbank stond volledig tegen de voorstoelen aan. Onze reis kon van start gaan.

Wij rijden een toeristische route naar Killybegs rondom de Rosses, een gebied met veel uitzichten op de kust, welke waar ook in Donegal, erg mooi zijn. Kleine smalle weggetjes, welke voor een onervaren linksrijder zo hier en daar misschien iets te moeilijk zijn, indien men net van het vliegveld komt. Al snel konden we op een kleine afslag niet verder. Er stond een auto midden op het weggetje geparkeerd. Geen bestuurder te bekennen. Na zoeken bleek hij zijn koeien aan het opdrijven te zijn om van land te wisselen en zij moeten via het bewuste weggetje. Geduld is dus geboden in Donegal, zoals overigens voor geheel Ierland geld.
In Ardara doen we wat boodschapjes, drinken voor onderweg, iets te snoepen. We vinden een goed gevulde supermarkt. Wij rijden door naar de eindbestemming van de aankomst dag.

Onze eerste 2 overnachtingen zijn in Killybegs, een havenstadje aan de zuidkust van Donegal, prima uitgangspunt door het bezoeken van de mooie zuidkust van Donegal.

Verblijf voor 2 nachten in het Bay Vieuw Hotel, een oud hotel met een grote hotelbar met goede "Bar Meals". Verder is/ruikt het hotel wat muffig en hier en daar aan een opknapbeurt toe. Vanuit de kamers heb je geen uitzicht. (zijn wel kamers met uitzicht).

Zondag 11 mei:
Een must is: de prachtige Slieve Leaugue Cliffs. Je kunt er prachtige wandelingen maken, maar wij zijn tot vlak bij de cliffen gereden. (Verder doorrijden na het hek en de parkeerplaats. Je komt dan na een paar spectaculaire bochten bij een 2^e parkeerplaats vlak bij de cliffen). Er is nu een hekwerk langs de cliffen en een uitkijk plateau. (Was er 3 jaar geleden nog niet). Wel nodig voor de veiligheid naar minder charmant dan voorheen.

Neem voor de weg van Killybegs naar Carrick, waar de afslag naar de cliffen midden in het dorpje is, de prachtige coastal route, met smalle weggetjes en prachtige uitzichten. (Staat met bordjes aangegeven langs de R 263).
Na bezoek aan de cliffen zijn wij doorgereden naar Glencolumbkille  en Malin Berg, het uiteinde van Europa. Je kunt langs een lange trap afdalen naar een prachtig strandje. Vanuit Glencolumbkille door de bergen naar Ardara gereden.  Onderweg is geen goede bewegwijzering. In het begin komt men alleen bordjes tegen die terug verwijzen naar Glencolumbkille en later alleen boordje die verwijzen naar Ardara, (maar dan in het Garlic geschreven, Ard an Ratha.) 
Mooie rit over kleine weggetjes welke op verschillen plaatsen moeten worden verbeterd. (Zijn er wel mee bezig).

In de avond eten wij weer in de bar. We hebben, net als de eerste avond, een plek aan het raam. Er zijn veel locals in de bar, en er hangt een sfeer van gespannen mensen. Graag zouden zij duidelijk een plekje bij het raam. Op de parkeerplaats  voor het hotel staat een vrachtwagen  met een podium. Ook hangen er vlaggetjes en wordt er vanaf een uur of 8 muziek gemaakt op het podium.
Bij navraag bleek de vice-president van Ierland te komen, Mary Coychlan. Zij blijkt iemand vanuit Donegal te zijn, en veel voor Donegal te doen, een gebied wat in het verleden echt een achtergebleven gebied was. (Laten we zeggen net zo iets als Oost Groningen).
Na het verbeteren van de situatie in Noord-Ierland gaat het ook in Donegal veel beter. (duidelijk zichtbaar).
Het gehele dorp en omgeving blijkt hiervoor uitgelopen. Rijendik staan er mensen langs de route welke ze komt lopen. De marine is er om haar te begeleiden en een muziekkorps van accordeons en de majorettes. Zij houdt een toespraak op het podium van de vrachtwagen en krijgt veel applaus.

Rond 22.30 was het weer rustig in het dorp.

Maandag 12 mei:
Wij rijden vandaag een route via het stadje Donegal en Noord Ierland en bezoeken de porseleinfabriek Beelleck.  Voor liefhebbers is dit zeer de moeite waard.
We volgen een route via Enniskillen welke tussen de grote meren Lower en Upper Lough Erne ligt, een echt stadje, zoals je ze in Donegal niet tegenkomt. Er is een duidelijk verschil tussen Noord Ierland en Donegal (of Ierland). De wegen zijn breder, er hangt een andere cultuur. Via een goede route rijden we naar Ballybofey, waar we in het mooie Villa Rose Hotel verblijven. Het nieuwe hotel is achter het oude hotel gebouwd en verbonden door een corridor met het oude hotel, waar nog een bar aan de straatkant is en het mooi verbouwde restaurant gelegen is. We hebben daar uitstekend gegeten.

Ballybofey is een erg druk plaatsje met veel autoverkeer door de hoofdstraat, duidelijk een plaatsje waar wegen bij elkaar komen.

Tijdens een wandeling door het plaatsje hadden wij een theatertje gezien, te vies om naar te kijken, om maar de deurknop aan te raken. Ook het VVV was daarin gevestigd. (Nog dicht om deze tijd van het jaar en dat geldt voor alle VVV’s door geheel Donegal).

Ook was er verder door een mooi nieuw gebouw in aanbouw, wat later een nieuw theater blijkt te worden.
Bij de receptie van het hotel kregen wij 2 kaartjes voor een voorstelling in het (oude, vieze)theatertje voor die avond. Er kwam een soort cabaretier, iemand die in Ierland en Schotland bekend is van televisie. Wij stonden in tweestrijd of we dat moesten gaan bezoeken, maar toch gedaan. Ook binnen was het te vies en oud om aan te zien. Van de voorstelling hebben we meer dan de helft niet kunnen volgen. (ging te snel en bepaalde opmerkingen kennen wij uiteraard niet), maar toch een belevenis dat zo’n ruimte nog gebruikt wordt en er ook nog mensen komen. In Nederland zou zo’n zaal al lang gesloten zijn.

Na de voorstelling ben ik eerst lekker voor het slapen in bad geweest. Het nieuw te bouwen theater gaat half juli 2008 open en ziet er prachtig uit.

 Dinsdag 13 mei:
Vandaag gaan we op weg naar Londenderry, wederom Noord Ierland in. We hebben een prachtige rit gemaakt door de Sperrin Mountains. We zijn van de route afgeweken en kleine weggetjes gevolgd. Bewegwijzering is dan niet optiemaal, waar dat vinden wij minder belangrijk. (Voor cliënten kan dat anders zijn). Je komt altijd wel weer op een punt, waar je de route kan opnemen, mits je een goede kaart hebt. (Daarover later meer). Het Heritage Centre (goudwinning) was nog gesloten.  Na Maghera wordt de route saaier. We zijn doorgereden naar Portrush.  Er was bij boeken geen plaats in Portrush (hotel van de route  was in Portrush), maar nu werd duidelijk waarom niet. In het weekend na ons verblijf zijn er straat motorraces in Portrush en in de week voorafgaand daaraan veel andere activiteiten m.b.t. de races. Duidelijk een groots gebeuren.

Heerlijk aan de boulevard in de zon gezeten.
Later in de middag teruggereden richting Londenderry en voor 2 nachten ingecheckt in het Beech Hill Country House Hotel, gelegen vlakbij Londenderry. Leuk landhuis en mooi park met waterrad. (nep, was nergens mee verbonden). Vanuit het restaurant prachtig uitzicht over het park. Er hing een echter Engelse sfeer van weleer zowel qua inrichting als mensen die er logeerden.  Mooie grote kamer en goed restaurant. De kamer was een kamer geschikt voor invalide. Verhoogt toilet en lage wastafel, maar er was een gewoon bad met een douche daarboven. Een invalide in een rolstoel zou nooit in het bad kunnen komen en daardoor ook niet kunnen douchen. (Zou moeten worden aangepast met douche i.p.v. een bad.

 

Woensdag 14 mei.
Wederom prachtig weer. Vandaag naar de Giant Causeway geweest. De rit er naar toe en terug  neemt veel tijd vanaf Londenderry. Portrush is inderdaad een betere uitgangspositie voor de Highlights van de Noord - Ierse kust. Fijne wandeling gemaakt bij de Giant Causeway.
De Giant Causeway maakt op mij minder indruk dan menig andere kust in Ierland, ondanks de basalt zuilen en blokken. Er waren veel groepen (bussen) met buitenlanders. Amerikanen, Canadezen, Fransen en Duitsers. Eigelijk de enige plek met toeristen in de gehele week. Er was te weinig tijd over om ook nog de Carrick-a- Rede touwbrug te bewandelen.
Op de terugweg hebben we nog het prachtige Dunluce Castle bezocht, gelegen op een rots aan de kust bij Portrush, voor we terug zijn gereden naar Londenderry. Londenderry zelf hebben we overgeslagen. (Geen behoefte aan een bezoek).

 
Donderdag 15 mei:
Vandaag gaan we op weg naar Gweedore via de   schiereiland Inishowen. Wederom terug in Donegal komen we weer op smalle weggetjes terecht. Wederom prachtig weer. Het pontje tussen Buncraba naar Rathmullan vaart nog niet, waardoor we niet te veel tijd kunnen uittrekken voor bezoek aan bepaalde baaien en klippen. We moeten omrijden via Letterkenny en vervolgen daarna weer een route via de schiereilanden.
Bij Dunfanaghhy bezoeken wij Horn Head met prachtige uitzichten, waarna we doorrijden naar Gweedore.
Het Gweedore Court Hotel is een prachtig hotel, op een unieke plek gelegen met mooi uitzicht. Grote goed ingerichte kamers en er zijn goede Bar Meals te verkrijgen.
We kregen een kamer zonder uitzicht op het meer (uitzicht op een dichtbij gelegen afzuiginstallatie) en hebben om een andere kamer gevraagd en uiteindelijk ook gekregen. (Ging wat moeizaam met allerlei  smoesjes van geen plek, terwijl het hotel bijna leeg was).
De dag erop zou er een filmfestival starten, waardoor ze geen plaats hadden, maar wij bleven slechts 1 nacht.
Wel gaven zij ons een adres in Bunbeg, waar in de avond een uniek optreden was met Ierse muziek. Er werden t.v. opnames gemaakt. Een session met veel oudere muzikanten van  sommige in de 80 jaar. Er moest van oorsprong voor worden betaald, maar bij het hotel werd gezegd, dat wij er waarschijnlijk wel in mochten. Bij aankomst was men niet erg blij met ons. Het was volgeboekt en eigenlijk konden we er niet in. Naar wat praten over ons doel werden we toch toegelaten en hebben een geweldige avond gehad. Vanwege de situatie en de drukte zijn we na de pauze weggegaan en hebben de organisatie bedankt.
Volgens het hotel is in de bewuste Pub, elke maandag en vrijdag een session met Ierse muziek en op de andere avonden is er vaak ook muziek naar soms is dat geen Ierse muziek.

 

Vrijdag 16 mei:
Vandaag gaan we op weg naar Harvey’s Point, ondanks dat we op slecht 20 km vanaf het vliegveld zitten en er in de directe omgeving voldoende is te doen. We tanken nog even benzine waar de pompbediende Henk vraagt, waarom hij in zo’n kleine auto rijdt. (Eerst in Gaelic wat we niet verstonden en daarna in het engels.)
We kiezen voor eerst een rondje rond het schiereiland Gweedore met uitzicht op Tory Island en vervolgens gaan we via het Glenvaugh National park onze route, bezoeken Glenvaegh Castle en tuinen aan het meer Lough Veagh. Na vervolgen van de route was het in de beschrijving genoemde weggetje in New Mills moeilijk te vinden, waardoor we een andere mooie route hebben gereden. (dus wel wat omgereden). De bewegwijzering was erg slecht, zoals op meer plaatsen in Donegal.
Bij aankomst in Harvey’s Point werden we op de parkeerplaats al direct van onze koffers verlost door een portier, naar de receptie gebracht en naar onze kamer, waar hij alle ins en outs van de kamer showde.
Een prachtig ingerichte grote kamer, met keuken, hal, zeer grote badkamer met alle denkbaren comfort. Alleen “geen whirlpool” zoals door Buro Britain genoemd, maar een “gewoon” groot rondbad. Ook hebben wij de DVD-speler niet gevonden. (Ook niet gemist hoor).
Na heerlijk ontspannen genieten van de badkamer zijn we ons (gratis) aankomstdrankje gaan drinken, een heerlijk glas wijn, wat we op het terrasje aan het meer hebben genuttigd.
Het diner was perfect, aan een tafel met direct uitzicht over het meer, goede bediening, aardig personeel, en uitstekende service.

 Zaterdag17 mei 2008
Na een prima nachtrust, bijtijds opgestaan voor de terugreis naar het vliegveld en genoten van een uitstekend en zeer uitgebreid ontbijt aan dezelfde tafel als het diner. We hebben er van genoten. De terugreis door de Blue Stack Mountains was niet helemaal goed bewegwijzerd. zoals op vele plekken in Donegal, wat voor mensen wat stresh kan opleveren met de terugreis naar het vliegveld. Wij waren ruimschoots bijtijds terug, maar hadden goed weer en voldoende rijervaring met linksrijden en op smalle wegen. Als je verkeerd rijdt (wat makkelijk kan in dat gebied) en een flink stuk zou moeten omrijden kan de tijdsdruk een probleem geven.
Na aankomst op het vliegveld de auto ingeleverd en de koffers afgegeven. Bij het drinken van een kopje koffie, kwam er iemand van de luchthaven met iemand van de incheckbalie  naar ons toe met een mededeling. Bij het scannen van onze koffer hadden zij 2 mes(jes)n gezien, wat niet mee mocht in de koffer. (Hadden onderweg 2 schilmesjes voor fruit en een broodje  klaarmaken gekocht). Henk moest mee naar achteren om de koffer open te maken en de mesjes af te geven. Het personeel gaf als reden, dat in het type vliegtuig, waarmee gevlogen werd, de bagage in het compartiment werden vervoerd en daardoor er geen voorwerpen als messen e.d. mee mochten in de koffer. Wij hebben dit aan boord besproken met het personeel van VLM. Zij hadden hier “nog nooit van gehoord”. Ook de gezagvoerder had er nog nooit van gehoord en gaf aan geen bezwaar te hebben van dit soort zaken in de koffers.
De stewardess zou dit gegeven doorgeven bij de VLM.
Ook op de terugweg zijn we eerder vertrokken dan gepland.
Zeer ontspannen terugvlucht gehad als einde van een prachtige vakantieweek met uitzonderlijk mooi weer voor Ierland  en vroegtijdig waren we op Rotterdan Airport, waar Kjell ons heeft opgehaald.

Donegal is zeer zeker voor herhaling vatbaar.

 Jeanne